Gołębie wszystkich placów wzywam was

Z pomników Mickiewicza wszystkich miast

Z Sukiennic, placu Zgody i Time Square

Z Kleparza i Concorde zerwijcie się



Na ziemi chcą zamienić oddech w dym

Pomniki im do szczęścia, lecz nie my

Dorosły dzieci-kwiaty, dawno mają własny dom

Kto pójdzie śpiewać dziś, kto wzniesie dłoń



A tu świat jak zdrowy sad

Tyle słońca, pszczół i lat

Tyle ziarna, róż, pejzaży, gwiazd

I smutku, i jesieni

A tu świat jak zdrowy sad

Tyle róż, orzechów, gwiazd

Czy przed burzą zawsze, zawsze jest

Tak pięknie, tak pogodnie



Gołębie wszystkich krajów wzywam was

Z uliczek Kazimierza i z Notre Damme

Z Picassa dłoni hen, w ogromną kartki biel

Do ludzi wszystkich stron zerwijcie się



Niech skrzydeł waszych szum wypłoszy lęk

Przegoni góry obaw z naszych serc

I znów jak dzieci-kwiaty choć już starszy Bóg nad światem

Chodźmy śpiewać dziś i wznieśmy dłoń



A tu świat jak zdrowy sad...
























do cholery

po co pani

cudzy mąż?

tego kwiatu

cały świat

więc czemu on?

w tym łóżku jest

deficyt miejsc

ten dom, za mały dla trojga

wiem co mam

żadnych zmian!

żadnych rewolucji dziś!

wara stąd

bo spuszczę psy!

żadnych rewolucji

żadnych rewolucji dziś!



jedna pani

drugiej pani

w biały dzień

próbowała

ukraść tort

wisienkę zjeść

przy stole tym

nakrycia dwa

ten tort, za mały dla trojga...



wiem co mam...



choćby licho spało

ja otwarte oczy mam...