Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,

bo czy warto po świecie sie tłuc,

pełna miska i radio i Poemat,

zamiast płaczu co zrywał się z płuc.



Dawne życie poszło w dal, 

dziś na zimę ciepły szal,

tylko koni, tylko koni,

tylko koni, tylko konci żal...



Dawne życie poszło w dal, 

dziś pierogi, dzisiaj bal,

tylko koni, tylko koni, 

tylko koni, tylko koni żal...



Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma

i do szczęścia niewiele nam brak, 

pojaśniało to życie jak scena,

tylko w butach przechadza sie ptak.
























Za parę lat

wypłyniemy znów na wodę,

za parę lat

pogonimy znowu w szkodę,

we włosach kwiat,

choć te włosy już niemłode,

snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal... 



Za parę lat

na kulawej naszej barce

ruszymy w świat,

ja - dziewczyna,

a ty - harcerz,

popłynie śpiew:

"Kto nie służył w marynarce"...

Snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal...



Na pokład nasz

zabierzemy zwierząt parę,

niech będzie kot,

jakaś kura czy kanarek,

i znowu "start",

nastawimy znów zegarek -

snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal...



Niech domy śpią,

niech matki śpią,

niech żony śpią,

tam za mgłą, tam za mgłą...

Niech domy śpią,

niech matki śpią,

niech żony śpią,

tam za mgłą, tam za mgłą...